نماد و نشانه گل و مرغ در نگارگری ایرانی و تاویل آن در ارتباطات فرهنگ‌عامه گذشتگان

محسنی‌نیا, مهدی; عسکری‌فر, سید محمدهادی

نماد و نشانه گل و مرغ در نگارگری ایرانی و تاویل آن در ارتباطات فرهنگ‌عامه گذشتگان

نوع مقاله : مقاله مروری

نویسندگان

مهدی محسنی‌نیا ¹

سید محمدهادی عسکری‌فر ²

¹ جامعه شناس و متخصص رسانه. مدرس، نویسنده و پژوهشگر

² کارشناسی ارشد نقاشی، گرافیست و مدرس دانشگاه

چکیده

در این مقاله سعی بر این شده تا با نگاهی جامع به ریشه‌های اصلی پیدایش گل و مرغ در نقاشی ایرانی از ابتدای تاریخ تا دوران قاجار و بخشی از دوران معاصر به اهمیت تاویل ارتباطی آن اشاره کنیم و آنچه که در آن بر اساس نقش نمادین این دوعنصر در کنار هم در ادبیات و هنر نگارگری بپردازیم. حال آنکه ارتباطات در شکل امروزی خود بدون استفاده از تاویلات و چرخش‌های معنایی صورت می‌پذیرد. از این‌رو در این پژوهش برآنیم تا با در نظر گرفتن بار معنایی این دونماد در ریشه فرهنگی مردم در طی تاریخ به انسجام ریشه‌ای و اسطوره‌ای این دو نشانه که بخش عمده‌ای از خلق آثار نگارگری را در بر می‌گیرند داشته باشیم. به شکل کلی ریشه‌یابی ارتباط بین این دو عنصر نمادین و فرهنگ ایرانی می‌تواند این نتیجه را در بر داشته باشد که آیا در اصول ارتباطی امروزی هم می‌توان از فرهنگ تاویل استفاده نمود یا خیر؟

کلیدواژه‌ها

گل و مرغ

نگارگرری

ادبیات

فرهنگ عامه

تاریخ

ارتباطات

موضوعات