در مؤخره و بخش پایانی سرمقاله پیشین(فصل نخست)، اینچنین آمد که روابطعمومیها افزون بر وجوب و لزوم گریزناپذیر بهرهگیری از فنآوریهای ارتباطی و آشنایی با مبانی و اصول دانش ارتباطات، باید سه ویژگی ممتاز انسانی را در نهاد و سرشت خود و اخلاق سازمانی خویش اعتلاء و ارتقا بخشند. این سه خصیصه و مؤلفه عبارتند از: الف: عشق و مهروزی ب: عقل و خردورزی ج: عدل و دادورزی اینک به واکاوری مؤلفه های مزبور و نقش اساسی هر یک از آنها در تحکیم مبانی و زیرساخت های روابط عمومی ها و تکمیل فرآیندی که به توانمندی و پویایی آنها خواهد انجامید، خواهیم پرداخت.