روابط عمومی به عنوان یک علم دارای اصول منطقی، نظریه، الگو و معرفت شناسی بوده و از قدرت پیش بینی نتایج و ظرفیت بسیار بالا برای سازماندهی روابط اجتماعی و بهبود عملکرد سازمان های اجتماعی برخوردار است. اﻣﺮوزه ﺑﺎ ﭘﯿﭽﯿﺪه و ﭘﯿﺸﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪن ﻧﻈﺎم اﺟﺘﻤـﺎﻋﯽ ﺿـﺮورت و ﻧﯿـﺎز اﺟﺘﻤـﺎع ﺑـﻪ رواﺑـط ﻋﻤﻮﻣﯽ ﻓﺰوﻧﯽ ﻣﯽ ﯾﺎﺑﺪ. رواﺑﻂ ﻋﻤﻮﻣﯽ، ﻧﻬﺎدی است ﮐﻪ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺪ ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻧﻈﺎم ﻣﻨﺪ، ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ رﯾـﺰی ﺷـﺪه و ﺳﻨﺠﯿﺪه در ﺟﻬﺖ اﯾﺠﺎد، ﺣﻔﻆ و ﮔﺴﺘﺮش ﺗﻌﺎﻣﻞ و ﺗﻔﺎﻫﻢ ﻣﺪﯾﺮان ﺑﺎ ﮐﺎرﮐﻨﺎن اﻗﺪام ﮐﻨـﺪ، ﺑﺴﯿﺎر ﺣﺎﺋﺰ اﻫﻤﯿﺖ اﺳت و اﯾﻦ ﻣﺴﺌﻠﻪ ﻧﻘﺶ رواﺑﻂ ﻋﻤﻮﻣﯽ را ﭼﺸﻢ گیرتر می سازد. هدف از این پژوهش بررسی جایگاه روابط عمومی در سازمان ها(ﺿﺮورت، وﻇﺎﯾﻒ، اﺻﻮل و اﻧﻮاع) است. در اﯾـﻦ مقاله نخست به مفاهیم روابط عمومی، ﺑﯿﺎن وﻇﺎﯾﻒ ﻣﺨﺘﻠﻒ رواﺑﻂ ﻋﻤﻮﻣﯽ، اﻧـﻮاع رواﺑـﻂ ﻋﻤـﻮﻣﯽ ﺷـﺎﻣﻞ رواﺑـﻂ ﻋﻤﻮﻣﯽ ﺗﺤﻠﯿﻞ ﮔﺮ، ﺗﻮﺟﯿﻪ ﮔﺮ و ﺗﺒﯿﯿﻦ ﮔﺮ پرداخته می شود سپس وﯾﮋﮔﯽﻫﺎی ﻻزم ﺑﺮای ﮐﺎرﮐﻨﺎن و ﻣﺪﯾﺮان رواﺑﻂ ﻋﻤﻮﻣﻰ ﻣﻄﺮح ﻣﯽ ﺷﻮد و ﻋﻮاﻣـﻞ ﻣـﺆﺛﺮ در ارﺗﻘﺎء رواﺑﻂ ﻋﻤﻮﻣﯽ ﺟﻬﺖ دﺳﺘﯿﺎﺑﯽ ﺑﻪ رواﺑﻂ ﻋﻤﻮﻣﯽ ﺗﺤﻠﯿﻞ ﮔﺮ ﺷﻨﺎﺳﺎﯾﯽ ﺧﻮاﻫﺪ ﺷﺪ.
جامعه شناسی ارتباطات اجتماعی