موسسه آموزش عالی دانش پژوهان پیشرو جامعه شناسی ارتباطات اجتماعی 8626-2980 1 2 2021 02 19 The Symbol of Flower and Chicken in Iranian Painting and Its Interpretation in the Communication of the Folklore نماد و نشانه گل و مرغ در نگارگری ایرانی و تاویل آن در ارتباطات فرهنگ‌عامه گذشتگان 71 90 734908 FA مهدی محسنی‌نیا جامعه شناس و متخصص رسانه. مدرس، نویسنده و پژوهشگر سید محمدهادی عسکری‌فر کارشناسی ارشد نقاشی، گرافیست و مدرس دانشگاه Journal Article در این مقاله سعی بر این شده تا با نگاهی جامع به ریشه‌های اصلی پیدایش گل و مرغ در نقاشی ایرانی از ابتدای تاریخ تا دوران قاجار و بخشی از دوران معاصر به اهمیت تاویل ارتباطی آن اشاره کنیم و آنچه که در آن بر اساس نقش نمادین این دوعنصر در کنار هم در ادبیات و هنر نگارگری بپردازیم. حال آنکه ارتباطات در شکل امروزی خود بدون استفاده از تاویلات و چرخش‌های معنایی صورت می‌پذیرد. از این‌رو در این پژوهش برآنیم تا با در نظر گرفتن بار معنایی این دونماد در ریشه فرهنگی مردم در طی تاریخ به انسجام ریشه‌ای و اسطوره‌ای این دو نشانه که بخش عمده‌ای از خلق آثار نگارگری را در بر می‌گیرند داشته باشیم. به شکل کلی ریشه‌یابی ارتباط بین این دو عنصر نمادین و فرهنگ ایرانی می‌تواند این نتیجه را در بر داشته باشد که آیا در اصول ارتباطی امروزی هم می‌توان از فرهنگ تاویل استفاده نمود یا خیر؟ https://jsc.daneshpajoohan.ac.ir/article_734908_2ce8512e1fe60ccf6006af1811940e51.pdf